Για σενα αποψε εγραψα δυο λεξεις.Τη νυχτα αυτη σε σκεφτομαι πολυ.
Μα τι να πω για σενα,με τι λογια να δειξω πως μου σταθηκες εσυ?
Να πω πως εισαι ολη η ζωη μου?Το βρησκω τοσο λιγο...και μικρο!
Πως Σ'αγαπω με ολη την ψυχη μου?
Μα ακομα πιο πολυ σε αγαπω!Κι αν πω οτι δε ζω χωρις εσενα?
Οτι εισαι ο ανθρωπος μου στη ζωη?
Ισως αυτο σε πεισει πως για μενα αξιζεις οσο τιποτε στη γη...
Και παλι μ'ολα αυτα δε σου εκφραζω στ'αληθεια τι υπαρχει στην καρδια...
Τα αισθηματα για σενα ειναι τεραστια...
Τα λογια να τα πουν ειναι φτωχα...
Πως να τα φυλακισω μες στις λεξεις τα οσα μου γεμιζουν την καρδια?
Θα πω ενα μοναχα να θυμασαι...
ΕΣΕΝΑ Θ'ΑΓΑΠΩ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ...!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Η Ποίηση είναι κάτι που τρώγεται ζεστό.
Πού είναι το Αύριο του Χτες;
Πέρνα από
Humanotherapy.blogspot.com
θα χαρώ
Γραφείς πολύ όμορφα
Δεν ξέρω αν εκφράζεσαι πάντα έτσι ή αν ίσως είναι η κατάσταση στην όποια είσαι τέτοια ώστε να σε οδηγεί σε τόσο μικρά και σύντομα αριστουργήματα
Θα δεις πως όσο κρατεί αυτό μέσα σου, η έμπνευση για να γράφεις κειμενάκια θα συνεχίζεται.
Όταν θα ξεθυμάνει ο πόνος όλα θα είναι αλλιώς…..
Να το κρατήσεις αυτό το blog και να έρχεσαι να ξαναδιαβάζεις τα κειμενάκια σου, μετά από ένα – δυο χρόνια …. Τότε τίποτα δεν θα πονάει ………………
Φιλιά, καλή συνεχεία.
Δημοσίευση σχολίου